Ziemia Magofu (ang. Magofu's Lands) - fanowskie królestwo, mieszka tam mieszanka lwów angolskich i senegalskich

Terytorium Ziemi Magofu

Fauna i flora

Ziemia Magofu sąsiaduje z pustynią na północy, południu oraz na wschodzie, dlatego te obszary są dość suche. Mieszkają tam głównie gazele. Właśnie dlatego z drapieżników mieszkają w tym rejonie głównie lamparty i gepardy. W centrum Ziemi Magofu żyją zebry, antylopy i koby oraz gazele jednak nie jest ich dużo. Polują na nie tamtejsze lwy, gepardy i hieny cętkowane, których klanów na tym terytorium jest aż pięć, nie są jednak zbyt duże. Natomiast na południowym zachodzie Ziemia Magofu graniczy z dżunglą. Jest to dom dużej grupy słoni oraz małych grup kobów i gazeli. Tych ostatnich jest tam najmniej. Oprócz nich żyje tam też wiele gatunków ptaków oraz kilka gatunków małp w tym pawiany, mandryle i szympansy. Są tam również drapieżniki, jednak są to tylko lamaparty i hieny pręgowane.

W pobliżu granic z pustynią Ziemia Magofu przypomina bardziej oazę niż sawannę. Rośnie tam więcej krzewów niż drzew. W rzeczywistości można znaleźć tam jedną akację na dwa pastwiska. Im dalej w głąb terytorium, rośnie coraz więcej trawy, krzewów i drzew. Charakterystyczną cechą centrum Ziemi Magofu jest wiecznie żółta trawa, która w porę deszczową wcale nie jest sucha. Rosną dam głównie krzewy, jest jednak o wiele więcej akacji niż na pustynnych rejonach. Na granicy z dżunglą, rośnie las mahoniowy z wieloma małymi wodopojami oraz jednym wodospadem.

Najważniejsze lokacje

Akacjowe Wzgórze - jest to najwyższe z trzech wzgórz nazywanych Przeklętymi Wzgórzami na których według legendy nie może przebywać żadne zwierzę, ponieważ wkrótce po wizycie tam umrze w męczarniach. Wyjątkiem jest jedynie Akacjowe Wzgórze, gdzie przebywać mogą jedynie lwy i nic złego ich nie spotyka. Dlatego właśnie tam mieszka Stado Magofu. Znajdują się tam również tajemnicze ruiny, które widziały tylko lwy i ptaki przelatujące nad nimi.

Wodopój - jest to największy wodopój na całym terytorium, który nie wysycha nigdy w czasie pory suchej, podczas której gromadzą się w jego pobliżu wszystkie zwierzęta z Ziemi Magofu.

Lwy z Ziemi Magofu

Lwy z Ziemi Magofu mają cechy typowe dla lwów senegalskich i angolskich. Ich ciała są smukłe i poryte jasnymi futrami. Mogą być to kolory kremowy, jasno-płowy, złoty i bardzo blady brązowy. Ich łapy mogą być zarówno ,,pomalowane'' jak i takie same jak reszta futra. Ich obwódki wokół oczu mogą mieć każdy możliwy wariant oprócz jednolitego ciemnego, jednak na ich uszach nigdy nie występują żadne znaczenia. Natomiast ich grzywy są bardziej puchate niż u lwów senegalskich i jaśniejsze od reszty ciała, tak jak u lwów angolskich. Ich oczy mogą mieć wszystkie kolory oczów z wyjątkiem czerwonych.

Historia

Według legendy opowiadanej przez lwy ze Stada Magofu od pokoleń, wszystko zaczęło się od pewnej lwicy, która zaczęła spotykać się z wędrownym lwem angolskim. Przebywali ze sobą przez kilka dni, aż ojciec lwicy, który wtedy rządził stadem, nie odkrył młodego lwa angolskiego. Zabił go na oczach swojej zakochanej w nim córki. Kilka dni później lwica dowiedziała się, że spodziewa się młodych. Wiedziała, że gdy je urodzi jej ojciec je zabije, więc postanowiła uciec z rodzinnego terytorium. Po jakimś czasie tułania się, urodziła jedną lwiczkę, którą nazwała Magofu. I tak gdy tylko nauczyła się chodzić rozpoczęły razem swoją tułaczkę. Kilka lat później gdy polowały na terytorium obcych lwów, nakryły je tamtejsze lwice i zabiły matkę Magofu. Od tamtej pory lwica tułała się sama. W końcu dotarła do terytorium, na którym podczas polowania nakrył ją tutejszy samiec. Oślepił ją drapiąc w oczy i zostawił na pewną śmierć. A wtedy, w deszczu, gdy lwica miała już umrzeć doznała objawienia ducha zmarłej matki, która kazała jej znaleźć trzy wzgórza z jednym z ruinami znajdującymi się na szczycie i tam założyć stado. Dała jej też możliwość widzenia za pomocą energii życiowej różnych stworzeń. Tak po miesiącach ślepego włóczenia się i głodowania w końcu, dzięki życzliwości ptaków, udało jej się znaleźć poszukiwane wzgórze. Zamieszkała tam i po jakimś czasie w pobliżu pojawił się samiec lwa. Tak jak ona był lwem pół-senegalskim i pół-angolskim. Magofu uznała to za znak iż to właśnie z nim musi założyć stado. Z czasem do ich stada zaczęły dołączać inne samotne lwice, i senegalskie, i angolskie. I tak powstało Stado Magofu - ślepej lwicy senegalsko-angolskiej i jej senegalsko-angolskiego partnera.

Ustrój Stada Magofu

Ustrój Stada Magofu jest bardzo podobny do Stada Tulia. Z tym wyjątkiem że tylko lwice mogą dziedziczyć tron. Mąż Królowej nie jest nazywany ,,królem'' a ,,księciem''. Następczynią tronu zostaje zwykle najstarsza córka Królowej i Księcia a jej bracia nie są wyganiani tylko zostają częścią gwardii. Inne samce, nie urodzone przez królową, a przez inną lwicę zostają wyganiani.

Lwice polują tylko dla siebie, pary królewskiej i lwiątek. Członkowie gwardii muszą polować sami.

Ciekawostki

  • Jednym z praw rządzących Stadem Magofu jest prawo nakazujące aranżacji małżeństw przyszłej królowej z lwami z innych królestw. Mogą być to tylko samce lwów senegalskich i angolskich. Wynika to z silnego przywiązania do legendy o Królowej Magofu.
  • Według niektórych, łzy Królowej Magofu mogły leczyć wszystkie choroby i rany.

Galeria



Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA, o ile nie zaznaczono inaczej.